[นากาโนะ] จุดแนะนำ ฮิกาชิ ตามแนวรถไฟสายเซบุ ชินจูกุ

สวนสาธารณะเท็ตสึกาคุโดะเป็นสวนสาธารณะธีมปรัชญาที่สร้างโดยเอ็นเรียว อิโนอุเอะ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยโทโยในปี 1909 และได้รับมอบหมายให้เป็นจุดชมวิวโดยรัฐบาลนครหลวงโตเกียวในปี 2009 และเป็นจุดชมวิวระดับชาติในเดือนมีนาคม 2020 ภายในสวนสาธารณะมีศาลเจ้าสี่แห่งที่อุทิศให้กับนักปรัชญาจากทั่วทุกมุมโลก รวมถึงศากยมุนี ขงจื๊อ โสกราตีส และคานท์ รวมถึงปราชญ์หกคนจากตะวันออก รวมถึงเจ้าชายโชโตกุและมิจิซาเนะ สึกาวาระ มีกลุ่มอาคารเก่าแก่ ด้วยการออกแบบอันเป็นเอกลักษณ์ที่ได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเขตนากาโนะ เช่น โรคุเคนได และปราสาทเซ็ตไต ซึ่งใช้เป็นห้องสมุดในขณะนั้น

ก่อตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์และจัดแสดงมรดกทางวัฒนธรรม นอกจากนิทรรศการถาวรแล้ว พิพิธภัณฑ์ยังจัดนิทรรศการพิเศษต่างๆ อีกด้วย สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมกรุณาเยี่ยมชมเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ภายในบริเวณมี "ชิอิโนกิแห่งร้านซีอิ๊ว" ต้นไม้เก่าแก่เกือบ 500 ปีที่ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานของเขตนากาโนะ

ศาลเจ้าแห่งนี้อุทิศให้กับซูซาโนะโนะมิโคโตะ ผู้ซึ่งสังหารงูแปดง่าม (ยามาตะโนะโอโรจิ) ผู้พิทักษ์ทั่วไปของอดีตหมู่บ้านโนกาตะ กล่าวกันว่าต้นกำเนิดของมันย้อนกลับไปในสมัยนันโบกุโจ ในปีแรกของยุคโชเฮ (ค.ศ. 1346) ในบริเวณนี้มีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า ``ซันบงวานิชิมัตสึ'' และ ``สุนัขดูแลเด็ก'' ซึ่งว่ากันว่าจะนำโชคดีมาเพื่อการคลอดบุตรอย่างราบรื่นหากคุณตีมันสามครั้ง

วัดของนิกายโทโยซังของนิกายชินงอน ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 และเป็นที่รู้จักในฐานะแพทย์ นานมาแล้ว คาซึโกะ ลูกสาวของโชกุนโทกุกาวะคนที่สอง ฮิเดทาดะ ป่วยด้วยโรคตาร้ายแรง แต่เมื่อเธอสวดภาวนาต่อยาคุชิเนียวไรที่วัดแห่งนี้ เธอก็หายขาดทันที และนี่คือสาเหตุที่เธอถูกเรียกว่าชิกันยาคุชิ มีงานแสดงสินค้าจัดขึ้นทุกวันที่ 8 ของทุกเดือน และบริเวณดังกล่าวก็คึกคักไปด้วยกิจกรรมต่างๆ วัดลำดับที่ 71 ในโกฟุไน

ประชากรในเขตยามาโนเตะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่ยุคไทโช ดังนั้นการสร้างระบบประปาจึงกลายเป็นเรื่องเร่งด่วน จึงได้สร้างระบบประปาอาราตามะขึ้นมา วัตถุประสงค์นี้คือการสูบน้ำจากแม่น้ำทามะที่คินูตะในเขตเซตากายะ และจ่ายน้ำไปยังเขตนากาโนะ ซูงินามิ โทชิมะ อิตาบาชิ เนริมะ และคิตะ อดีตหอส่งน้ำโนกาตะสร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2472 เพื่อจ่ายน้ำให้กับพื้นที่เหล่านี้ หอคอยทรงกระบอกมีความสูงประมาณ 34 เมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 18 เมตร และสามารถกักเก็บน้ำได้ประมาณ 2,000 ตัน น้ำจะถูกกระจายไปยังแต่ละครัวเรือนโดยการกักเก็บน้ำไว้ในหอคอยนี้และปล่อยให้น้ำตกลงมาเองโดยอาศัยแรงดันของน้ำ ปัจจุบันนี้ เมื่อทำหน้าที่ได้สำเร็จแล้ว จึงกลายมาเป็นสถานที่สำคัญของท้องถิ่น และเป็นโบราณวัตถุที่แสดงให้เห็นกระบวนการสร้างเมืองของโตเกียว ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของชาติ เมื่อปี พ.ศ.2553

ศาลเจ้าแห่งนี้อุทิศให้กับมิจิซาเนะ สึกาวาระ ซึ่งถือเป็นเทพเจ้าแห่งทั้งวรรณกรรมและศิลปะการต่อสู้ และอุเคโมชิโนะคามิ เทพเจ้าแห่งอาหาร บ่อน้ำที่เป็นผู้พิทักษ์หมู่บ้าน Arai ในอดีตและที่มาของชื่อสถานที่ `` Arai '' อยู่ที่บริเวณนั้น นอกจากนี้ ที่ประดิษฐานอยู่ที่นี่ยังมีรูปปั้นวัวที่ว่ากันว่าสุกาวาระ โนะ มิจิซาเนะเคยใช้ และว่ากันว่าถ้าคุณตีมัน คุณจะได้รับพรด้วยการหายจากความเจ็บป่วยและความสำเร็จในการศึกษาและความปรารถนาอื่นๆ

นี่คือสวนสาธารณะแห่งใหม่ที่เปิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550 หลังจากเปลี่ยนพื้นที่และชื่อของสวนคิตะเอโคดะเดิม นี่คือสวนสาธารณะป้องกันภัยพิบัติทางตอนเหนือของเขตนากาโนะที่ใช้ป่าอันอุดมสมบูรณ์ในบริเวณที่เคยเป็นโรงพยาบาลแห่งชาตินากาโนะ และสอดคล้องกับสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสุขภาพและสวัสดิการ นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1912 ต้นด๊อกวู้ดอเมริกันซึ่งถูกส่งไปอเมริกาเพื่อแลกกับดอกซากุระ (วอชิงตันโปโตแมคริเวอร์ไซด์) ที่เป็นของขวัญจากญี่ปุ่นถึงสหรัฐอเมริกา ก็ถูกปลูกใน "สถานรับเลี้ยงเด็กโนกาตะ" ที่ครั้งหนึ่งเคยมีอยู่ในบริเวณนี้ และ เติบโตเป็นต้นกล้าและถนนในสมัยนั้น เป็นสถานที่ที่มีประวัติการปลูกเป็นต้นไม้ สวนสาธารณะประกอบด้วยพื้นที่สนามหญ้า พื้นที่อเนกประสงค์ และสระน้ำ (ไบโอโทป) ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ได้รับการรับรองให้เป็นทรัพยากรการท่องเที่ยวที่ได้รับการรับรองจากเขตนากาโนะ

สวนสาธารณะแห่งนี้เปิดในบริเวณเรือนจำนากาโนะในโตเกียว ตั้งแต่ปี 1981 เป็นต้นมา ได้รับการค่อยๆ พัฒนาให้เป็นอุทยานป้องกันภัยพิบัติพร้อมกับโรงบำบัดน้ำเสียใต้ดิน และเริ่มงานพัฒนาขื้นใหม่ในปี 2017 และเปิดอีกครั้งในวันที่ 1 เมษายน 2020 มีลานออกกำลังกายอเนกประสงค์ ลานอเนกประสงค์ขนาดเล็ก สนามเด็กเล่นน้ำ ลานหญ้า ลานบาร์บีคิว เส้นทางวิ่งจ๊อกกิ้ง ลานริมน้ำ ลานสำหรับสุนัข สวนดอกไม้ และลานอุปกรณ์สนามเด็กเล่น